Do Bloody Mary(...)

Rankami ONA malowała na czarno źrenice

i sznurowała myśli agrafką

patrząc na beztroski lazur żył

na schodach zostawiała kurze słów

zaplątanych nieszczęśliwie

między ustami chowała kolorowy szmer

za krzykiem o płuca i śmierć

chmurami zasłoniła

a czerwony trolejbus błoto głębokie

nie bała się śmiać

o miłość

a zaplatała warkocze swych zwątpień

odwracała głowę

nie oczy

pytała

nie czekała odpowiedzi

zwlekała

nie tracąc chwili





Wieczorami ONA malowała na czarno źrenice

chowała się cicho pod łzą

choć nie była przecież sama

światełko za oknem przez cień

przyciszone od zawsze

tam jest