Szczęście... A co bez niego?

Jest coś w moim życiu, co nie pozwala mi opuscić rąk, gdy jest cholernie trudno, gdy już na nic nie mam sił... Wtedy po prostu nie chce mi się żyć. Ale żyję, bo nikt bardziej niż ja nie może uszanować mego życia. Są też tacy ludzie, bez których nie dałabym rady przezwyciężać swoich kłopotów. Są nimi moi przyjaciele, moja siostra i rodzice. Nie pozwalają mi się unieść, bo przecież można odlecieć... Trzymają mnie w rzeczywistości, w dzisiejszym dniu i za to jestem im bardzo wdzięczna. Gdyby nie oni – nie byłoby mnie.

Z natury jestem marzycielką. Lubię pomarzyć, coś ponawymyślać, ale robię to wyłącznie dla siebie, nie wynoszę swoich marzeń i złudzeń dla wszystkich, bo to jest moje. No bo i po co komu moje marzenia?

Jestem silnym, zahartowanym człowiekiem. Nauczyłam siebie kiedyś, że nikt nie jest warty moich łez, a ten człowiek, który jest – nigdy nie zrobi czegoś takiego, żebym płakała... Wszystko mija w naszym życiu: ludzie, rzeczy, chwile... I my też mijamy. Każdy po swojemu, ale przecież nigdy coś w nas się nie powtórzy. Równie tak samo, jak nie powtarza się żadna chwila, rzadne drzewo, rzadna kwitnąca gałąź. Z każdym rokiem wszystko staje się inne. Wszystko jest niepowtarzalne i jedyne... Mówicie, że powtarzają się rzeczy, bo przecież zawsze są takie same, ale to nie jest tak. Rzeczy też starzeją, noszą się, zbierają kurz... I już po każdym wytarciu kurzu rzeczy stają się inne, choć z pozoru są takie same. Zmieność jest nie tylko dla ludzi, jest charakterystyczna także rzeczom, jak by nie było trudno w to uwierzyć...

Ale jakby szybko nie mijało nasze życie, każda chwila w nim jest ważna. I nieważne jest, czy trwała długo, czy krótko, była dobra, czy smutna... Ważne jest to, że w ogóle w naszym życiu była. Nie ma w naszym życiu chwil więcej i mniej ważnych, więcej i mniej dobrych, bo każdy człowiek tą samą chwilę przeżywa całkiem inaczej.
Niczego nie możemy wyrzucić  i wykreślić ze swego życia, bo wszystko jest ważne i ma jakiś sens, bo to przecież było. Nie musimy o niczym żałować. Trzeba powiedzieć sobie, że jest się szczęśliwym, że się wszystko ma, a wtedy i życie będzie wyglądać lepsze i będziemy szczęśliwsi. Czasami trzeba się zastanowić, jak dużo w naszym życiu przegapiliśmy, żeby już nie powtarzać tych samych błędów i mocno chwytać każdą nadarzającą się okazję, bo nigdy nie wiadomo, czy coś takiego nadarzy się jeszcze w naszym życiu.

Można by powiedzieć, że ludzie są pod jakimś względem podobni do zwierząt, a raczej zwierzęta do ludzi. Tak samo jak nam, nie obce są  im smutek i radość, przyjaźń i miłość, ból i cierpienie – uczucia z pozoru ludzkie, ale nie tylko ludzie potrafią czuć i nad tym trzeba byłoby się zastanowić, przed podjęciem jakichś ważniejszych decyzji. Bo przecież każdy z nas pragnie być szczęśliwym, każdy z nas szuka swego szczęścia na ziemi i miejsca pod słońcem...

                                                                            2006-05-04